Ik ga zo naar de Dam hier in Amsterdam omdat Plant een Olijfboom weer een schoenenherdenkingsprotest houdt voor de vermoorde kinderen in Gaza.

Volgens het ministerie van Volksgezondheid van Gaza en het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken zijn er nu minstens 75.227 mensen omgekomen in de oorlog door Israël in Gaza. Naast meer dan 2000 Israëliërs zijn dat meer dan 73.000 Palestijnen, waaronder 248 journalisten en mediamedewerkers, 120 academici en meer dan 224 humanitaire hulpverleners, waaronder 179 medewerkers van UNRWA. IDF cijfers tonen volgens wetenschappers aan dat meer dan 80% van de gedode Palestijnen burgers waren. Een studie van het OHCHR, die de dodelijke slachtoffers uit drie onafhankelijke bronnen heeft geverifieerd, geeft aan dat 70% van de Palestijnen vrouwen en kinderen waren. Volgens een betrouwbare schatting komt het totale aantal gedode kinderen daarmee op zo’n 22.000. En ondanks het staakt-het-vuren is er nog geen dag voorbij gegaan waarop Israël niet heeft gevuurd, zodat dit doden maar doorgaat.

Ook na waarschuwingen van het Internationaal Gerechtshof dat het Israëlische regime zich schuldig maakt aan genocide in Gaza, heeft de wereld niet ingegrepen. Sterker nog, het Westen, en ook onze overheid onder ruggengraatloze Rob, gedoogt en steunt Israël nog steeds. En elke keer weer worden mensen die terecht daartegen in opstand komen als antisemieten weggezet, ik heb dat zelf ook regelmatig mogen ervaren. Ik vind dit inmiddels zo walgelijk dat Israëlfans over de ruggen van Joden die echt geleden hebben onder antisemitisme die kaart nu steeds weer uitdelen naar mensen die terecht in opstand komen tegen de genocidale oorlogsmisdaden door Israël. De afslachting van het ambulancekonvooi ruim een jaar geleden en het dumpen in een massagraf daarvan had iedereen de ogen moeten openen. Dit Israël is de grens van menselijk fatsoen allang voorbij en verdient geen enkele steun meer.  

Zo langzamerhand zou je zelfs kunnen zeggen dat wie nu antisemiet genoemd wordt juist wel aan de goede kant van de geschiedenis staat. Ook is duidelijk dat elke holocaustherdenking met Israël erbij volstrekt hypocriet is geworden.

Dus nee, mijn vrouw en ik zul je daar dan ook niet meer bij zien; wij herdenken de slachtoffers daarvan uit onze familie liever wel in ere.

Deel deze column