Zondag trekken we weer de Rode Lijn voor Gaza en voor de derde maal zal ik erbij zijn in mijn speciaal aangeschafte rode colbert. Beide keren hiervoor in Den Haag was het mooi om te zien hoeveel mensen van alle soorten en partijen elkaar vinden in hun medemenselijkheid voor de Palestijnen in Gaza. Uiteraard hoop ik zondag in Amsterdam op een nog grotere opkomst, minimaal zo’n 200.000 mensen, want dat blijft toch zeker nodig. Maar ik wil ook meer doen.
Er zal ondanks het vredesdictaat van Trump met Netanyahu voorlopig echt geen vrede komen in Gaza laat staan dat de Palestijnen daar in vrijheid hun eigen bestuur mogen opbouwen. Het is uiteraard al raar dat Hamas niet betrokken was bij de opstelling van dit plan, maar helemaal raar is dat je daarbij Netanyahu als grootste agressor in deze, met ook veruit de meeste genocidale oorlogsmisdaden onder zijn bewind, laat bepalen of Hamas zich wel aan de voorwaarden ervan houdt.
En ja, Hamas was dit lopende conflict begonnen met de schandalige aanval op 7 oktober 2023, die ook zeker genocidale trekken kende. Dus Israël mocht echt wel wat daartegen doen. Maar eind november dat jaar kwamen er tijdens een wapenstilstand 105 van de 251 gijzelaars vrij, dus dan weet je dat onderhandelen bij uitstek de juiste weg is als het je om de gijzelaars gaat. Maar echt vrede heeft Netanyahu al dertig jaar niet gewild, dus met name voor zijn eigen politieke gewin is deze overreactie op Gaza doorgezet.
In totaal zijn er nu bijna 70.000 (vooral burger)doden gevallen, waaronder vele tienduizenden kinderen, waarvoor de Volkskrant aantoonde dat deze vaak gericht neergeschoten worden door het Israëlische leger. Ook zijn er veelal gericht zo’n 250 journalisten gedood en bijna 1500 hulpverleners en zijn alle 36 ziekenhuizen of medische hulpposten in Gaza gebombardeerd, sommige meerdere malen. En is het duidelijk dat Israël honger als wapen gebruikt. En dit alles blijft maar gesteund worden vanuit het Westen, met uiteraard de VS voorop. Maar ook Europa en Nederland blijven hieraan bijdragen.
Voor mezelf is duidelijk geworden dat ik niets meer met dit Israël te maken wil hebben. Hun leider Netanyahu staat internationaal rechterlijk op de zelfde diepte als Poetin, die we dan wel met al onze middelen vanuit Europa moeten bestrijden. Ik kan de vlag van Israël, net als die van Rusland, niet echt meer zien, want dat is nu toch ook vooral de vlag van een land dat op grote schaal genocidale oorlogsmisdaden pleegt. En hoewel er vaak gezegd wordt dat je dit moet scheiden van Joden, kan ik dat steeds minder. Als uit schuldgevoel door Europa met de Britten voorop de Joden een eigen staat wordt gegeven, overigens op land dat niet van hen is, en die maken er dan in met dit Israël deze genocidale puinhoop van, dan kan ik dat eigenlijk niet meer scheiden. Juist zij kunnen als geen ander weten wat het betekent als je als volk gedehumaniseerd wordt. Door dat nu ook te doen naar de Palestijnen, wordt elke holocaustherdenking in feite toch ook steeds hypocrieter gemaakt.
Dus mooi om zondag er weer te staan, maar ik wil meer doen. Ik ga de 19-e eeuwse zilveren jat die ik heb samen met de gouden sieraden uit de Joods-Hongaarse erfenis aan een opkoper verkopen. De opbrengst daarvan zal ik verdubbelen en schenken aan een club die op een goede manier de Palestijnse zaak voor het voetlicht brengt als tegenwicht aan zwaar gesubsidieerde Israëlische propagandaclubs als het CIDI.
Dan heb ik meer het gevoel echt iets te doen en voelt het voor de derde keer een Rode Lijn trekken ook zinvoller.
Geef een reactie